Sımsıkı yapışmıştı elindekilere, kaptırmamak için gelip geçene.... Uzun zamandır da fırsatı olmamıştı avucunu açıp bakmaya ; düşünmemişti bile gerçekten lazım mıydı avucundakiler hala ya da en kolayı mı buydu ? Kötü hissetmez miydi insan kendini elde avuçta bir şey kalmayınca....Ondan mıydı bu sadakat? Gerçekten eksik hisseder miydi acaba bırakıverince usulca elindekileri. Hem bırakınca bir kez olsun, kaybetmiş mi sayılırdı onları ?Onca yılın sadakati, özverisi o kadar da vefasızca terk mi ederdi o sıcacık yuvasını? O anda şimşek gibi çaktı beyninde tüm sorularının tek cevabı: 'İşte' dedi 'işte bu emin olamama halidir insanı vazgeçirmeyen avucundakilerden....' .Çok geçmeden bir bakın derim elinizdekine, avucunuzdakine... Belki de sadece elinizi meşgul ediyordur....Aslında onlar olmadan da siz aynı sizsinizdir belki de...