Tüm sevdiklerime,
Geçer günler son
hızla …. İnsanlar ayrılır , kavuşur , birleşir , ayrılır , özler , kavuşur ,
darılır, barışır , sevişir , paylaşır…….Akıp giden zamana inat sahip çıkmalı
sevdiklerine; seslerini duymalı,ellerini tutmalı,gözlerinin içine bakmalı;
bakmalı ki görünsün varsa derinlerde sancılar, özlemler,dile dökülmemiş
sözler,bulutlar kaplamışsa sağını solunu sevdiklerinin. Bahaneyse birgün ya da
bahaneyse bu gün yağmurun
yağışı,trafiğin çok sıkışması,gazetedeki olası depremin haberleri,yeni açılan
alışveriş merkezi ya da o günün sevgililer günü olması varsın bahane
olsun…. Gerçi bahanesi yersiz olur mu sevginin, sevdiğini göstermenin?
Birilerine kendini özel hissettirmenin nesi anlamsızdır ki? Bırakalım bu 'bir
günde mi göstereceğiz sevgimizi 'saçmalığını da küçücük bir kalpten kurabiyeyle
ya da içten bir gülümsemeyle, hiçbiri olmadı en azından kocaman bir
kucaklayışla ulaşalım sevdiklerimize. Hem nereden bilebiliriz ki hayatın bize
bu şansı yarın da vereceğini?

Kesinlikle katılıyorum ben!
YanıtlaSil