Gününüz aydın olsun

Güzel bir güne uyanmak gibisi var mıdır? Ya da güne güzel uyanmak? Sıcacık yatağından keyfi ve de keyifle kalkmak, aklında çay, burnunda kızarmış ekmek kokusuyla. Fonda sevdiğin bir müzik, pencerende , balkonunda rengarenk çiçekler ve bir telefon mesafesinde içten bir dostun sesi.... Hiç telaşsız ve çok huzurlu bir gün boylu boyunca uzanırken önünde, sen, nasıl istersen öyle geçeceğini bilirsin. Belki bir sahil çay bahçesinde kahveni yudumlamaktır niyetin , ya da bir arkadaş toplantısında laflamak, belki de evde kalıp hiç bitmesini istemediğin kitabın satırlarında dolaşmak.... Öyle geniştir ki zaman, yer vardır yüreğinde herkese ve herşeye. Daha bir duyarlısındır duyduğun her habere, daha bir meraklısındır olana bitene, daha bir sabırlısındır sevdiklerine. Mutlu etmek istersin etrafındakileri. Şık bir sofrayla karşılamak, gülen bir yüzle kucaklamak, süprizlerle şımartmak iyi bir fikirdir. Güzel bir güne uyanmakla başlar herşey ya da güne güzel uyanmakla..... Yüreğin daha bir hafiftir, kalbin daha bir büyük, gülümsemen daha içten, kucağın daha geniş........

HAYATI ISKALAMAK

  Hayatta bir duruşu olmalı insanın.Asla vazgeçemedikleri, asla tahammül edemedikleri....Kurduğu hayalleri yol göstermeli ona çıktığı her yolculukta.Her yeni güne uyanmak, yeni bir umut olmadığında hayallerine doğru, durup düşünmek gerek doğru yolda mıyım diye.Sevdiklerin için sonsuz kredin, yıldızının barışmadıklarına sonsuz itirazların olabilmeli.Cesur kararlar alıp onun arkasında durabilmelisin. Doğru bildiğinden şaşmadığın için ezilip büzülmemeli hatalarından sebep.Yola çıkarken düşüp kalkarak ilerleneceğini, dikenli yollara sapılabileceğini, çıkmaz sokaklardan kaçılabileceğini bilmeli.Vakit nakit değil, vakit huzur , keyif olmalı.Gönlünde pişmanlıklara değil hayallere yer açmalı.Keşkelerle değil umarımlarla başlamalı cümleler. Sevmesini de bilmeli umarsızca, arsızca ,deli gibi.Kızdığında da öfkesi korkutmalı.İsteyebilmenin en doğal hakkı olduğunu, istedikçe alınabileceğini, vazgeçtikçe kaçıracağını bilmeli.Bilmeli ki mola verme özgürlüğüdür insanı insan yapan, dört nala koşmak değil.Nefes almak , nefeslenmek , bazen de bir nefes olmak şarttır yaşayabilmek için.Tatmadığı tatların, görmediği yerlerin tanımadığı hayatların heyecanı sarmalı .Sığdırmalı ruhuna, gönlüne onca insanı, onca hikayeyi, onca hayali. Öyle çoğaldığını, kocaman olduğunu bilmeli.
  Sözün özü,güne sımsıcak başlamalı; kör karanlıkta,buz gibi soğukta, yapayalnız uyansa bile.Bilmeli ki kocaman bir yürek tek yoldaşıdır hayatta insanın, hayatı ıskalamak istemeyen insanın.