Günlerden neydi ,ayın kaçıydı ,neredeydi , yanında kim vardı, o gün hava güzel miydi ,cebinde parası var mıydı şimdi hiçbirini  hatırlamıyor ; tek hatırladığı içinde garip açıklanamayan bir coşkuyla uyandığı o sabah. Umudu vardı , anlamlandıramadığı bir şekilde içi kıpır kıpır, gözleri ışıl ışıldı. 'Hayat' dedi pencereden dışarı bakarken 'bana sürprizler hazırlamakla uğraştığını hissediyorum.Cömert davran bana ve hayatımdaki insanlara.......' Biliyordu ki , hayat, sunmak için ellerindekini, kollarını açmasını beklerdi insanların .İnsanlarsa en büyük hatayı hazırlıksız yakalanacaklarını sanarak yaparlardı....